متاسفانه در حال حاضر بدلیل مشکلات ومعضلات موجود بر سر راه پیشرفت کشور از طرفی تحریم واز سوی دیگر سوءمدیریت امکان رشد وترقی را از جوانان کشور سلب کرده است 10 سال از اختراع بزرگ شرکت دانشکاوان گذشته است اما متاسفانه هیچکدام از نهادها وارگان های داخلی و خارجی بدان بی توجه بودند و پاسخی از  سازمانهای پاسخگو در امر هوای پاک تاکنون دریافت نشده است 


پیشینه برق در ایران باستان:
 باتریهای 2000 ساله ایرانی و صنعت برق در ایران باستان
 اگر از شما بپرسند که چه کسی اولین پیل الکتروشیمیایی و مولد برق را ساخت ، شاید بی هیچ تردید بگوئید : الکساندر ولتا (دانشمند ایتالیایی) در سال 1800 میلادی.اما این مطلب واقعیت ندارد. بیائید با هم دفتر تاریخ را برای پاسخ این پرسش ورق بزنیم: ایرانیان ، این شاگردان تیزهوش مکتب عالم ، از نخستین ها بودند که پس ازاخرین فاجعه بزرگ جهانی (10 الی 12 هزار سال پیش ) به نوزایی تمدن دست زدند و در سایه مدنیت اریایی و همت خود عالمی را مدیون خود ساختند. ولی افسوس که این مهم بر امروزیان اشکار نیست. در موزه ملی بغداد، در پاره همیشگی ایران زمین اراک(عراق)، یک گلدان سفالی به ارتفاع 18 سانتیمتر نگهداری می شود که درون ان سیلندر مسی و در وسط ان لوله های دیگری که مانند دو ستون نازک مسی قرار گرفته اند. سر لوله ها با سیمهای نازک سربی ( به شیوه لحیم کاری امروز ) بهم وصل شده است.این گلدان توسط ویلهلم کونیگ درنزدیکی بغداد کشف شد و به عهد امپراطوری پارت (اشکانیان ) تعلق دارد.این گلدان در واقع یک لام باستانی است که پس از تولید و جریان یافتن الکتریسیته از خود ، نور ساطع می نمود. پس از این کشف عجیب ، تحقیقات دیگری انجام شد که به وسایل دیگری نیز دست یافتند.این وسایل در همین منطقه بدست امد اما در ساختمان ان شیارهایی مارپیچی حاوی مادهایی خشکیده به چشم می خورد.بعلاوه ، یک سیلندر مسی و یک استوانه 12 سانتیمتری از اهن درون ان وجود داشت که در انتها در لایه ای از قیر فرو رفته بود( مانند پیلهایی که بعدها گالوانی ساخت)|پژوهش شیمیدانها نشان داد که این شی در گذشته دارای "استات مس" بوده است.این گلدان سحر امیز و سایر اشیاء همانندی که در خرابه های سلوکیه و تیسفون (پایتخت ایران اشکانی و ساسانی ) بدست امده اند چیزی جز باتری های الکتریکی نبوده و جالب انکه یکی از باتریهای فوق پس از تزریق اب مقطر هزاران سال استراحت را کنار نهاده و الکتروماتریسی معادل یک ولت تولید کرد. ازمایشات فلز شناسی اثبات کرد که این پوشش ها با اعمال الکترولیزور ایجاد شده اند و سازندگان این وسایل نه فقط باتری را ساخته و برق را برای روشنایی بکار می گرفتند بلکه اعمال پیچیده الکترو شیمیایی مانند ابکاری فلزات را نیز انجام می داده اند
 
در دوره هخامنشی نیز شواهدی داال بر شناخت الکتریسیته در دست میدهد: از ان روشنی خود افریده و از ان هستی افریده.ایشان را به پنهان شدن و پدید شدن ، با ماه و ستار و خورشید به یک یین است.ما چیزی نمی گوییم و قضاوت را بر عهده خودتان می گذاریم ک ایا این عبارات ، شرح روشنایی الکتریکی نیستند و ایا سندی در تائید قدمتاست که گفتار کتزیاس ، پزشک یونانی دربار اردشیر دوم هخامنشی ، یکی از انهاست. این پزشک ابراز میدارد که در مدت اقامت در ایران به رازی شگفت پی برده است و ان دور ساختن ابر ، تگرگ و توفان با فرو بردن دو شمشیر در زمین بوده است.ایرانیان دو شمشیر را از قسمت قبضه درخاک فرو برده و تیغه ها را رو به اسمان متوجه میساختند تا بدین طریق نوعی از نخستین برقگیرها را ساخته و شناخت و احاطه خود بر الکتریسیته را اثبات نمایند.( با این توضیح ایا می توان گفت بنجامین فرانکلین مخترع امریکایی قرن 18 و 19 اولین برقگیر را ساخت؟) در دوران فرمانروایی باشکوه ایرانیان ایلامی و شاهکاری همچون زیگورات دوراونتاش (زیگورات چغارزنبیل –شوش) که در حدود 1250 سال پیش از میلاد ساخته شده ، موزائیک های عاجی توکار و لوله های شیشه ای مات به کار رفته اند و این موضوعی است که در چندین مقاله ، گزارش ، رساله و نشریه ذکر گردیده است.اما یکبار هم نشده این پندار بررسی گردد که این لوله های شیشه ای به چه منظوری بکار رفته است.ایا این لوله ها با قاب های شیشه ای امروزی که برای حفاظت لامپهای روشنایی بکار می بریم، مطابقت ندارد؟ در خاتمه از همه اینها که بگذریم ، از قضیه ور جم کرد (بنای ساخته جم) و روشنایی خود آفریده نمی توان گذشت چرا که اصل این موضوع در بخش وندیداد از اوستا امده است و از نظر زمانی مقدم بر کلیه موضوعات فوق است.در وندیداد امده ست که اهورامزدا ، جم (فرمانروای اساطیری اریایان) را از فرا رسیدن زمستانی سهمگین اگاه می کند و فرمان می دهد برای نگهبانی از مردم ، سرایی استوار بسازند که همان ورجم می باشد.در این ساختمان عظیم 490 هزار متر مربعی (700 متر در 700 متر!!) با ویژگی شگفت انگیزی همچون بی نیازی از روشنایی بیرون مواجه می گردیم و در همین بخش از اوستا امده است که زرتشت پیغمبر ارز اهورامزدا می پرسد: از چه اندر ایدون ان روزنها ، ای هرمزد پرهیزگار که اینچنین روشنی بخشند اندر ان مسکن هایی که جم ساخت؟ و اهورامزدا پاسخ این فن اوری در نزد ایرانیان نیست؟ ایا روشنایی که بود و نبود ماه و خورشید در ان بی تاثیر بوده و نوری همسان با انها داشته مفهوم الکتریسیته و کاربرد ان را تداعی نمیکند.